Submitted by Sree Balaji (Blog)

रामुसॊम्वॊः तमिळ्सम्भाषणस्य अनुवादः -

रामु - किं भवान् तमिळ् जानाति?

सॊमु - आम्।

रामु - संस्कृतं जानाति किम्?

सॊमु - न।

रामु - किमर्थं न पठितम्?

सॊमु - संस्कृतं तु कठिना भाषा। विशेषतया तमिळ्जनानां कृते तु महत् कठिनम्। तमिळ्, संस्कृतम् च पृथक् पृथक् जाते। तयॊर्मध्ये कोपि संबन्धो नास्ति।

रामु - एवम् किम्? कुत्र पठितं भवता?

सोमु - भवान् न जानाति किम्? तमिळ् तु अतिशुद्धद्राविडभाषा। संस्कृतभाषा तु उत्तरभारतात् आगता। तमिळ्नेतारः एतं विषयं भाषणेषु बहुवारं कथयन्ति। मया एष विषयः बहुत्र पठितः अपि। अतः मम अभिप्राय: एवम् - तमिळ्भाषिभिः अन्यभाषीयाणाम् अपेक्षया संस्कृतपठने सम्भाषणे च अधिकः क्लेशः अनुभूयते।

रामु - वस्तुतः भवान् यत् श्रुतवान्, पठितवान् च तत् सत्यम् नास्ति। भवान् तमिळ् जानाति इति  कारणेन महान् संस्कृतपरिचयः भवतः तमिळ्द्वारा एव वर्तते। अन्यभाषीयाणाम् अपेक्षया भवतः केषांचन पादानां ज्ञानम् अस्ति। न केवलं पदपरिचयः किन्तु साक्षात् संस्कृतपदस्य प्रयोगः तमिळ् भाषायाः विशेषः। उदाहरणार्थं, ज्ञानं, दानं, मौनं, सुखम् इत्यादिपदानि संस्कृतमिळ्भाषयोः समानानि। अन्यभासाषु तेषां ज्ञान्, ज्ञानमु इत्यादि परिवर्तनं दृश्यते। 

तमिळ्संस्कृतभाषयोः पार्थक्यं, न केवलं तमिळ्नाडुप्रदेशस्य स्वार्थिभिः राजनीतिज्ञैः किन्तु कैश्चन संस्कृतानुरागिभिः अपि मन्यते। दुर्भाग्यं नाम एतस्य प्रचारस्य अवरोधने सत्यस्य अन्वेषणे च प्रवृत्तिः अतिन्यूना दृश्यते। एतयोः भाषयोर्मध्ये का ज्यॆष्ठा, का कनिष्ठा इति चर्चा न मे लक्ष्यम्। अनयोः विद्यमानाः शब्दा: कुतः आगताः, तेषां मूलभाषा का इति वादोऽपि न शोभते । भारतीयानाम् ऐक्यत्वे एतयोः भाषयोः सामिप्यदर्शनं महते लाभाय इति मन्ये। पूर्वम् अखिलं भारतं एकस्यां एव संस्कृत्यां निरन्तरं व्यलसत् इत्यवगमनम् अस्माकं ऐक्यकारकम्। इदं लक्ष्यं मनसि निधाय भाषारीत्या काश्चन समानता: पश्यामः। यद्यपि अत्र भाषाविषये चर्चितम् अस्ति, ऐक्यदर्शने तु वंशविषये गवेषणं, साहित्ये-शास्त्रे च उभयो: भाषयोः संबन्ध: च पठनार्हः।

तमिळ्साहित्ये उपयुक्तानि पदानि -

अस्यां आवल्यां विद्यमानानि पदानि तमिळ्साहित्यकालग्रन्थेषु प्राचुर्येण दृश्यन्ते। तॆषु प्राचिनतमः ग्रन्थः तोल्काप्पियम् इति नाम्ना प्रसिद्ध:। अस्मात् ग्रन्थात् आरभ्य सर्वेत्र पदेषु, विषयविवरणक्रमेषु, व्याकरणाम्शेषु च सादृश्यं सुस्पष्टम् प्रकाशते। अत्र दत्तानि पदानि तु उदाहरणार्थम् अपि न पर्याप्तानि। क्रमेण गवेषणप्रवृत्या इतोपि सहस्रशः प्राप्यन्ते।

Please refer to the library section for a more detailed list of words.

सोमु - धन्यवादाः। एतावन्ति पदानि मया संस्कृते ज्ञायन्ते इति पूर्वं न ज्ञातवान् एव। बहूनि केवलतमिळ्पदानि इति चिन्तितम्। अधुना वाक्येषु प्रयॊगार्थं प्रयते।

रामु - साधु, महान् सन्तॊषः।

सॊमु - महॊदय, भवता दत्तेषु पदेषु कानिचन साक्षात् संस्कृतमिव श्रूयन्ते कानिचन तमिळ्भाषायं परिवर्तितानि इति दृश्यते। परिवर्तने विधयः सन्ति किम्?

रामु - आम्। एते विधयः तमिल्भाषायां एव व्याकरणग्रन्थेषु उल्लिखिताः। तान् विधीन् उपयुज्य बहूनां पदानां सामिप्यप्रमाणं साध्यं भवेत्।

सोमु: - किञ्चित् उदाह्रीयताम्।

रामु - "நன்னூல்" इति व्याकरणग्रन्तात् एतां प्रक्रियां वदामि। एष ग्रन्थः सहस्रवर्षेभ्यः पूर्वं भवनन्दिमुनिना रचितः। अत्र पञ्च श्लोकेषु एषा प्रक्रिया विवृता। तत: संक्षिप्तरूपेण बिन्दून् कथयामि -  

१. क, च, ट, त, प - वर्गव्यञ्जनानां (ञ,म,ङ,ण,न विहाय) वर्गादिवर्णभवनम् -

उदा > बलम् = (பலம்) पलम्, जानकी = (சானகி) चानकि|

२. ऋकारस्य इकारभवनम् -

उदा > ऋषभः = (இடபம்) इटपम्, वृद्धि = (விருத்தி) विरुत्ति।  

३. जकारस्य यकारभवनम् -

उदा> पङ्कजम् = (பங்கயம்) पङ्कयम्, जयः = (அயன்) अयन्।

४. शकारस्य चकारयकारभवनम् -

उदा> शीलम् = (சீலம்) चीलम्, पशु = (பசு) पचु, स्मशानम् = (மயானம்) मयानम्। यद्यपि अत्र "चीलम्", "पचु" इति लिखितं तथापि वचने तु "शीलम्" अथवा "सीलम्" इत्युच्यते।

५. षकारस्य चकारटकारभवनम् -

उदा> षण्मुखम् = () चण्मुकम्, विषम् = () विटम्, नष्टम् = () नट्टम्।

६. सकारस्य चकारतकारभवनम् -

उदा> सीता = (சீதை) चीतै, समयः = (சமயம்) चमयम्, विस्तारम् = (வித்தாரம்) वित्तारम्, मासः = (மாதம்) मातम्।

७. हकारस्य अकारककारभवनम् -

उदा> हरिः = (அரி) अरि, हरः = (அரன்) अरन्, सिंहः = (சிங்கம்) सिङ्कम्।

८. क्षकारस्य ककारद्वित्वम् -

उदा> लक्ष्मीः = (இலக்குமி) इलक्कुमि, पक्षः = (பக்கம்) पक्कम्।

९. पदान्तस्य आकारस्य ऐकारभवनम् -

उदा> शाला = (சாலை) चालै, राधा = (இராதை) रातै।

१०. पदान्तस्य ईकारस्य इकारभवनम् -

उदा> कुमारी = (குமாரி) कुमारि, पत्नी = (பத்தினி) पत्तिनि।

११. पदादौ स्थितस्य रेफस्य "अर्, इर्, उर्" इति परिवर्तनम् -

उदा> रङ्गः = (அரங்கம்) अरङगन्, रामः = (இராமன்) इरामः, रूपम् = (உருவம்) उरुवम्।

१२. पदादौ स्थितस्य लकारस्य "इल्, उल्" इति परिवर्तनम् -

उदा> लङ्का = (இலங்கை) इलङ्कै, लाभः = (லாபம்) इलापम्, लॊकः = (உலகம்) उलकम्।

१३. पदादौ स्थितस्य यकारस्य "इय्" इति परिवर्तनम् -

उदा> यमः = (இயமன்) इयमन्, यात्रा = (இயாத்திரை) इयात्तितै, यज्ञः = (இயக்கம்) इयक्कम्।

१४. संयुक्ताक्षरेषु रेफयकारलकारपूर्वं इकारागमः -

उदा> वाक्यम् = (வாக்கியம்) वाक्कियम्, शुक्लम् = (சுக்கிலம்) सुक्किलम्, आम्लम् = (ஆமிலம்) आमिलम्, चित्रम् = (சித்திரம்) सित्तिरम्।

१५. मकारवकारर्पूर्वं उकारागमः -

उदा> पद्मम् = (பதுமம்) पदुमम्, पक्वम् = (பக்குவம்) पक्कुवम्, तत्वम् = (தத்துவம்) तत्तुवम्।

१६. रेफात् परम् उकारागमः -

उदा> अर्थः = (அருத்தம்) अरुत्तम्, धर्मः = (தருமம்) तरुमम्।

एतान् विहाय कश्चन अन्य विधिः च दृश्यते। ददेवम् -

१७. रेफस्य लॊपः -

उदा> प्रवालम् = (பவளம்) पवळम्, द्रविड - (தமிழ்) तमिळ्।